Inline pictures
Polska 10:12
Україна 11:12

Rosyjskie echo okrzyków w Przemyślu

Opinie || Думки
18.01 18:59
Pśl-nocny.jpg

Из цикла «Кремлевские матрешки или русский след в Польше»

В провинциальном польском городе на границе с Украиной в конце прошлого года произошло интересное событие. Во время марша памяти Перемышльских и Львовских орлят (так в Польше называют своих участников первой польско-украинской войны, бойцов за Львов в 1918 году) кто-то из активистов решил, как говорят участники подобных шествий, зарядить очередную «кричалку», но провокационную фразу «Смерть украинцам» никто из участников не поддержал. На этом все могло бы и закончится, но вмешался информационный фактор. Десятисекундную запись с шовинистическим призывом выложил в интернет украинский мультимедиальный портал «Простір». В течение двух дней запись набрала свыше 300 тысяч просмотров, а новость стала почти главным информповодом воскресного вечера 11 декабря украинских телеканалов.

Важно отметить, что сценарий с «кричалкой» копирует ситуацию с сожжением украинского флага на Марше Независимости 11 ноября в Варшаве. Как известно если схема сработала раз, ее будут использовать «до победы» (или доведения ситуации до полного абсурда). Схема проста как конструкция цепи: «Провокатор одиночка приходит на марш польских правых, а возле него «случайно» оказывается журналист с видеокамерой, который записывает нужные кадры. Видео сливают и разгоняют по социальным сетям. Политики, говорящие головы в СМИ начинают обсуждать «зраду», а на следующий день оказывается, что все это была провокацией».

Как и в случае с сожжённым флагом Посольство Украины в Польше в лице Андрея Дещицы под давлением СМИ заявляет, что будет просить польскую власть расследовать инцидент.

На второй день после инцидента, 13 декабря, организаторы марша «Перемышлянских и Львовских орлят» заявляют о фальсификации видеозаписи и информируют полицию и польские спецслужбы о клевете.

В тот же день посол Польши в Украине Ян Пекло прямо говорит о заказном и прокремлевском характере видео. «Механизм тот же, что и в российской гибридной войне … фабрика фейков – это простой русский метод, чтобы нас поссорить», — объясняет посол.

Такую же точку зрения выразил министр иностранных дел Украины Павел Климкин: «Нашумевший случай с сожжением украинского флага поляки сейчас тщательно расследуют и по состоянию на сегодня мы склонны считать, что это была осознанная провокация – это было сделано прямо перед камерой, очень показательно, с конкретной целью организовать провокацию»

15 декабря депутат польского парламента Михал Дворчик (автор постановления о геноциде на Волыни) направил письмо в Перемышльскую прокуратуру с просьбой о приоритетности в поиске провокатора-крикуна.

Удивительно, что даже украинские националисты не посчитали нужным поднимать проблему польских криков на «ножи», а портал Азов-Пресс, пошел еще дальше — назвал заметку о криках погоней за инфоповодами и самопиаром отдельных СМИ. Согласитесь, услышать подобное заявление от ультраправых из страны, где идет война — признак стоического спокойствия. Хотя, с другой стороны, возможно ребята из Азова знают то же, что и послы обеих стран или министр иностранных дел Украины.

Итогом медийного выхлопа про польскую украинофобию стало повышение узнаваемости портала «Простiр» и его редактора (который на своей личной страничке в фейсбуке информирует, что его также хотят убить).

К сожалению, информация о задержании подозреваемого в разжигание межэтнической вражды не была столь популярной, как записи его криков.

19 декабря полиция задержала 30-ти летнего жителя пригорода Жешува Адриана Н. Провокатор узнал себя на видео, подтвердил свое участие в марше, но утверждает, что не призывал к убийствам по национальному признаку. Адриану Н. грозит до 5 лет лишения свободы.

Нужно подчеркнуть, что Перемышль не просто город где проживают этнические украинцы. Это город, куда ежедневно приезжают сотни граждан Украины в поисках работы. По сути, это идеальное место для создания тлеющего конфликта.

Фитиль межэтнического польско-украинского конфликта в новейшей истории отношений Варшавы и Киева вспыхнул в апреле 2015 года. Студенты местного вуза сфотографировались на паркинге с красно-черным флагом, который в Польше однозначно ассоциируется с кровавыми событиям на Волыни периода Второй мировой войны. Польские СМИ бурно обсуждали аморальность подобных фотографий, полиция начала следствие на предмет разжигания межнациональной вражды, а вуз лишил горе-студентов стипендий и заставил написать покаянное письмо. Самым странным в этом событие, является то, что студенты были этническими поляками из Украины. 

Летом 2016 года польские националисты пытались противодействовать традиционному для Перемышля маршу памяти Сечевых стрельцов.

Но вернемся к провокации на марше. Упомянутая демонстрация флага УПА и противодействие маршу Сечевых стрельцов были публичными действиями частных лиц, ни одна из польских националистических организаций не взяла на себя ответственность за действия провокаторов. Ситуация с криками и сожжением флага Украины несколько иная. Провокаторы приходят на события, которые получают государственный патронат. Тем самым любые противоправные действия во время этого марша происходят как бы с позволения президента страны или мэра города. То есть, конфликт, существующий в сфере межличностных отношений между поляками и украинцами, живущими в Перемышле, подобного рода провокации переводят на межгосударственный уровень.

И еще один важный нюанс провокации на марше в Перемышле (как известно дьявол живет в нюансах). В Перемышельском марше, как и в Варшавском (смотрите), принимала участие польская пророссийская организация Лагерь Великой Польши — ЛВП (Оbóz Wielkiej Polski — OWP) – для непосвящённого читателя, нужно привести пару примеров деятельности данной организации.

Активиста Лагеря Давед Худец польская спецслужбы подозревают в пособничестве террористам из ДНР. Худец около двух лет находится на территории оккупированного Донецка где как бы занимается журналисткой работой.

ЛВП принимает участие в демонстрациях поддержки ДНР, ЛНР и Асада, которые организовывает незарегистрированная партия «Змяна». Напомним, лидер этой «партии» Матеуш Пискорский арестован по подозрению в шпионаже в пользу России.

Активисты Лагеря собирают и передают гуманитарную помощь «мирным жителям» Донбасса через неконтролируемые участки росийско-украинской границы. Также, есть подозрения, что возможно, члены именно этой организация оскверняют могилы украинских воинов на территории Польши.

Не знаю достаточно ли совпадений между событиями на маршах в Перемышле и Варшаве – когда пророссийские силы проводят антиукраинскую провокацию в среде польских националистов, чтобы вызвать польско-украинский межэтнический и межгосударственный конфликт – чтобы назвать это закономерностями политики Москвы в этом регионе. Но, надеюсь, что их итог – наказание пророссийского провокатора и рост взаимопонимания между польскими и украинскими политическими силами (особенно в аспекте осознания общих врагов) обретет системный характер в треугольнике отношений Польши, Украины и РФ. Как говорится, пазлы складываются, а матрешки раскрываются.

Феликс Рупицкий — Sprotyv.info

z cyklu „kremlowskie matrioszki albo rosyjski ślad w Polsce

W prowincjonalnym polskim miasteczku, tuż przy granicy z Ukrainą, w końcu ubiegłego roku doszło do ciekawego zdarzenia. Podczas marszu pamięci tzw. Przemyskich i Lwowskich Orląt (tak w Polsce nazywa się uczestników pierwszej polsko-ukraińskiej wojny, młodych polskich bojowników walczących o Lwów w 1918 roku), ktoś z działaczy postanowił — jak mówią uczestnicy podobnych pochodów — odstawić kolejną hucpę. Jednak prowokacyjnego okrzyku "śmierć Ukraińcom!" nikt z uczestników nie podjął. I na tym mogłoby się wszystko zakończyć, gdyby nie dołączył się czynnik informacyjno-medialny. Dziesięciosekundowe nagranie z tym szowinistycznym okrzykiem umieścił bowiem w internecie ukraiński multimedialny portal "Prostir". W ciągu dwóch dni wideo to doczekało się ponad 300 tysięcy odsłon, a wiadomość stała się niemal głównym informacyjnym hitem w niedzielny wieczór, 11 grudnia, na wszystkich ukraińskich kanałach telewizyjnych.

Warto nadmienić, że scenariusz z "okrzykiem" jest niejako kopią sytuacji ze spaleniem ukraińskiej flagi podczas Marszu Niepodległości (11 listopada) w Warszawie. No bo skoro schemat już raz zadział, to wypada go powtórzyć wielokrotnie, aż "do zwycięstwa" (lub doprowadzenia sytuacji do całkowitego absurdu). Schemat jest prosty jak konstrukcja cepa: Prowokator samotnik pojawia się na marszu polskich prawicowców, a w pobliżu niego "zupełnie przypadkowo" pojawia się dziennikarz z kamerą, która rejestruje pożądany kadr. Wideo wrzuca się następnie do sieci i rozprowadza na portalach społecznościowych. Politycy, gadające głowy w mediach zaczynają w kółko perorować o "hańbie" i o "zdradzie", następnego zaś dnia okazuje się, iż wszystko to była jedna wielka prowokacja.

Podobnie jak w przypadku spalenia flagi, Ambasada Ukrainy w Polsce w osobie pana Andrija Deszczyci, pod naciskiem mediów oświadcza, iż będzie prosić polskie władze o przeprowadzenie śledztwa w sprawie incydentu.

W dzień po incydencie, 13 grudnia, organizatorzy marszu "Przemyskich i Lwowskich Orląt" wydają jednak oświadczenie o sfałszowaniu nagrania i zawiadamiają policję i polskie służby specjalne o przestępstwie zniesławienia.

Tego samego dnia ambasador Polski na Ukrainie, Jan Piekło, mówi wprost o prokremlowskim charakterze nagrania. "Mechanizm jest ten sam co i w innych odsłonach rosyjskiej wojny hybrydowej. Fabrykowanie fejków to wypróbowany rosyjski sposób, aby nas skłócić" — wyjaśnia ambasador.

Ten sam pogląd wyraził również minister spraw zagranicznych Ukrainy, Paweł Klimkin: "Głośny przypadek spalenia flagi jest obecnie w Polsce dokładnie badany i według stanu na dziś jesteśmy skłonni uważać, iż była to świadoma prowokacja. Zrobione to zostało "do kamery", w sposób bardzo charakterystyczny, z konkretnym celem dokonania prowokacji."

15 grudnia poseł polskiego parlamentu Michał Dworczyk (autor uchwały o ludobójstwie na Wołyniu) wysłał list do przemyskiej prokuratury z prośbą o priorytetowe potraktowanie sprawy i znalezienie prowokatora-krzykacza.

Zaskakujące jest przy tym to, iż nawet ukraińscy nacjonaliści nie odczuli potrzeby postawienia sprawy na "ostrzu noża". A portal Azow-Press poszedł nawet dalej, nazywając całą wrzawę wokół okrzyku pogonią za sensacją i samopiarem niektórych mediów. Zgodzicie się chyba, że tego rodzaju oświadczenie z ust ultra-prawicowych środowisk w kraju, w którym toczy się wojna — to przejaw wielkiego stoicyzmu. Chociaż z drugiej strony, nie jest wcale wykluczone, że chłopaki z Azowa dysponują po prostu tą samą wiedzą co i ambasadorowie obu krajów, czy też ukraiński minister spraw zagranicznych.

Skutkiem medialnej "zadymy" rozpętanej wokół tematu polskiej ukrainofobii było niewątpliwie zwiększenie rozpoznawalności portalu "Prostir" i jego redaktora naczelnego (który zresztą na swoim profilu na facebooku nie omieszkał poinformować, iż jemu również grożono śmiercią).

Niestety, informacja o zatrzymaniu podejrzanego o podżeganie do nienawiści etnicznej okazała się nie być już tak atrakcyjna i nie cieszyła się w mediach taką popularnośią, jak owo nagranie z okrzykiem.

19 grudnia policja zatrzymała 30-letniego mieszkańca przedmieścia Rzeszowa, Adriana H.. Prowokator rozpoznał się na wideo i potwierdził swój udział w marszu, jednocześnie oświadczając, iż nie zachęcał do zabójstwa na tle etnicznym. Adrianowi N. grozi do 5 lat pozbawienia wolności.

Należy podkreślić, że Przemyśl to nie tylko miasto gdzie mieszkają etniczni Ukraińcy. To również miasto, dokąd codziennie przybawają setki obywateli Ukrainy w poszukiwaniu pracy. Jest to zatem idealne miejsce dla stworzenia takiego zarzewia konfliktu.

Pierwszym zarzewiem takiego konfliktu w najnowszej historii stosunków Warszawy i Kijowa stało się wydarzenie z kwietnia 2015 roku, kiedy to studenci miejscowej uczelni zrobili sobie zdjęcie na parkingu z czerwono-czarną flagą, która w Polsce kojarzona jest jednoznacznie z krwawymi wydarzeniami na Wołyniu z czasie II Wojny Światowej. W polskich mediach burzliwie dyskutowano o "niemoralności" robienia takich zdjęć, a policja wszczęła śledztwo w zamiarem wykrycia sprawców podżegania do nienawiści etnicznej. Uczelnia pozbawiła rzeczonych studentów stypendiów i nakazała im napisać list z przeprosinami. Sprawą najbardziej osobliwą w tym wszystkim jest to, iż owi studenci okazali się etnicznymi Polakami z Ukrainy.

Z kolei latem 2016 roku polscy nacjonaliści próbowali przeszkodzić odbywającemu się w Przemyślu tradycyjnemu marszowi pamięci Strzelców Siczowych.

Ale wracając do prowokacji na owym marszu. Otóż wspomniane zdjęcie z flagą UPA oraz próba przeszkodzenia marszowi Strzelców Siczowych były działaniami osób prywatnych. Żadna z polskich organizacji nacjonalistycznych nie wzięła na siebie odpowiedzialności za czyny prowokatorów. Natomiast sytuacja z okrzykiem "śmierć Ukraińcom" i spalenie flagi Ukrainy podczas Marszu Niepodległości były już czymś nieco innym. Prowokatorzy pojawili się bowiem na wydarzeniu, które posiadały patronat państwa. A tym samym wszelkie bezprawne czyny podczas tych imprez działy się niejako z przyzwolenia prezydenta państwa lub burmistrza miasta. Innymi słowy, konflikt rozgrywający się w sferze relacji międzyludzkich pomiędzy Polakami i Ukraińcami za sprawą tego rodzaju prowokacji podniesiony został automatycznie na poziom międzypaństwowy.

I jeszcze jeden ważny niuans owej prowokacji podczas marszu w Przemyślu (jak wiadomo diabeł tkwi w szczegółach). W przemyskim marszu, podobnie jak w Warszawie podczas Marszu Niepodległości, uczestniczyła pro-rosyjska organizacja Obóz Wielkiej Polski (OWP). Dla niewtajemniczonych wypadałoby wymienić kilka przykładów działalności tej organizacji.

Otóż aktywistę Obozu Wielkiej Polski, Dawida Hudźcia, polskie służby specjalne podejrzewają o sprzyjanie terrorystom z DNR. Hudziec już od mniej więcej dwóch lat przebywa na terenie okupowanego Doniecka, gdzie jakoby zajmuje się działanością dziennikarską.

OWP bierze ponadto udział w demonstracjach poparcia dla DNR, ŁNR i Asada, które organizuje niezarejestrowana oficjalnie partia "Zmiana". Przypomnijmy, iż lider tej "partii", Mateusz Piskorski, został aresztowany pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Rosji.

Działacze Obozu zbierają i przekazują jakoby "pomoc humanitarną" dla "cywilów" z Donbasu, przerzucając ją przez niekontrolowane odcinki rosyjsko-ukraińskiej granicy. Istnieją również podejrzenia, że być może właśnie członkowie tej organizacji są sprawcami bezczeszczenia grobów żołnierzy ukraińskich na terytorium Polski.

Związków pomiędzy wydarzeniami na marszach w Przemyślu i w Warszawie — podczas których siły prorosyjskie przeprowadziły antyukraińskie prowokację w środowisku polskich nacjonalistów w celu wywołania międzyetnicznego i międzypaństwowego konfliktu polsko-ukraińskiego — nie jestem w stanie na tyle dobrze uchwycić, aby pokusić się o nazwanie tego typowym śladem polityki Moskwy w tym regionie. Mam jednak nadzieję, iż finał tych spraw, czyli ukaranie prorosyjskich prowokatorów i wzrost wzajemnego zrozumienia między polskimi i ukraińskimi siłami politycznymi (zwłaszcza w aspekcie świadomości istnienia wspólnych wrogów) — zyska charakter systemowy w trójkącie relacji Polski, Ukrainy i Federacji Rosyjskiej. Jak to się mówi — puzzle zaczynają się układać, matrioszki zostały odkryte.

Feliks Rupickij — Sprotyv.info – tłumaczenia Marcin Panic

 

od redakcji. 17 stycznia 2016 Prezydent Przemyśla (Podkarpackie) Robert Choma, który był zaproszony do Konsulatu RP we Lwowie na spotkanie opłatkowo-noworoczne, nie został wpuszczony na Ukrainę. Zakaz wjazdu wydała Służba Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU).

 

Pogoda / Погода

Warszawa Варшава   
Krakow / Краків
Gdansk / Гданськ
Poznan / Познань
Lodz / Лодзь
Київ / Kijow
Львів / Lwow
Харків / Charkow
Одеса / Odesa
Донецьк / Donieck


CZYTAJ NAS W WYGODNYM FORMACIE

ЧИТАЙТЕ НАС В ЗРУЧНОМУ ФОРМАТІ